Qiell ba liqen.
Mali i vetmisë teme Me fytyrën plot shkumë, Tue u ba gati me i ra brisk prej fraqi.
Kunora lisash ba tashma rranjë. E unë tue ecë me maja flokësh.
Gjithçka po andrron përmbys.
Vetëm shputa me shputën, në vrap e sipër, puthen pandalshëm. Veç për këtë dashuni ia vlen me ecë bregut të liqenit Deri në amshim.
(2017)
By Agim Morina