albaniana

Poezi

Vdekja e Skanderbegut

Skoj një ditë mijegullore mjegullore e helmore, foka qielli doj të vaitonej, pra tue e ditur me shi nga tregu një thirmë u gjegj, çë hiri e shtu lipin ndër zëmrat e ndër pëlleset Ish Lekë Dukagjini: ballët përpiq me një dorë shqir leshtë me jatrën: - «Trihimisu, Arbëri Eni…

Skoj një ditë mijegullore

mjegullore e helmore,

foka qielli doj të vaitonej,

pra tue e ditur me shi

nga tregu një thirmë u gjegj,

çë hiri e shtu lipin

ndër zëmrat e ndër pëlleset!

Ish Lekë Dukagjini:

ballët përpiq me një dorë

shqir leshtë me jatrën:

  • «Trihimisu, Arbëri!

Eni zonja e bularë

eni të vapëhta e ushtërtorë,

eni e qani me hjidhi!

Sot të varfëva qëndruat,

pa prindin çë ju porsinej,

ju porsin e ndihnej.

E më hjenë e vashavet,

më harenë e gjitonivet,

as kini kush të ju ruanjë.

Prindi e Zoti i Arbërit

ai vdiq çë somenatë;

Skanderbeku s'është më!»

Gjetin sjpitë e u trihimistin,

gjetin malet e u ndajtin,

kambanart'e qishëvet

zunë lipin mbë vetëhenë;

po ndër qiell të hapëta hinej

Skanderbeku i pa-fanë!

Traduzione italiana

Passò un giorno nebbioso, nebbioso e malinconico, quasi pianger, pare, volesse il cielo. Venne il novo mattino tetro, pioviginoso; dalla piazza s'udì tremendo un ululo, sparse nei cuori il gelo, nei palagi portò lacrime e lutto. Plorava urlando Lek Dukagjino, con una mano si percotea la fronte e con l'altra strappavasi i capelli:

  • Scuoti dal piano al monte tutti i cordini tuoi, scuoti, Albania, agli occhi nostri tutto s'oscura il mondo: Skander non è più! Matrone e cavalieri qui accorrete, venite qui, soldati e poverelli, il Grande a calde lagrime piangete. Orbi oggi tutti siete del padre, della guida, dell'aiuto; oggi avete perduto quei che vi custodìa l'onore delle vergini, dei villaggi la pace e l'allegria. Grave giorno di lutto! Stamane è morto il Principe, il padre dell'Albania, s'oscura il mondo tutto: Skandergeg non è più! - Alla feral notizia i palazzi tremâr dai fondamenti, cadder le rupi e seppelir le fonti; dai campanili delle chiese in lenti tocchi annunziâr le squille il grave lutto. In alto, dell'empireo s'aprì l'etereo velo e Skanderbeg magnanime e sventurato in gloria entrò nel cielo.

By Popullore